Staat en economie
Verdragen van Nanking en Peking

Bij het verdrag van Nanking in 1842 en de Conventie van Peking in 1861 werden Hong Kong Island en het zuidelijkste puntje van het schiereiland van Kowloon na twee Anglo-Chinese oorlogen door China afgestaan aan Groot-Brittannië. In 1898 werden de New Territories door China aan Groot-Brittannië verpacht voor een periode van 99 jaar tot 1997. Sinds die tijd stond Hong Kong definitief onder bestuur van de Britten. Alleen tussen 1941 en 1945 tijdens de Japanse bezetting stonden ze niet onder Brits bewind.

The Joint Declaration

In september 1982 begon het overleg tussen China en Groot-Brittannië over de toekomst van Hong Kong. Er werd besproken wat er zou gaan gebeuren als de pachtovereenkomst in 1997 afgelopen zou zijn. Op 19 december 1984 ondertekenden beide landen een overeenkomst ( The Joint Declaration ) waarin Groot-Brittannië op 1 juli 1997 de soevereiniteit van Hong Kong zou overdragen aan China. Er werd overeengekomen dat de economische en sociale systemen die in Hong Kong gebruikelijk waren, minimaal vijftig jaar gehandhaafd zouden worden. Dit is vastgelegd in de Basic Law , die in 1990 is aangenomen door het Nationaal Volkscongres van China en geldt als de nieuwe grondwet van Hong Kong.

Uitvoerende macht

De uitvoerende macht ( Executive Council ) staat onder leiding van de Chief Executive . Hij bestaat uit drie ambtshalve aangestelde leden en tien benoemde leden. Hun belangrijkste taak is het adviseren van de Chief Executive . De wetten van Hong Kong worden vastgesteld door de Chief Executive op advies van en na goedkeuring door de wetgevende raad ( Legislative Council ). De president wordt gekozen uit en door de leden van de raad.

Lokaal bestuur

Het lokale bestuur wordt gevormd door de Urban Council. Deze is verantwoordelijk voor de gemeentelijke diensten in de stedelijke gebieden. Ook sport, recreatie en culturele instellingen als musea vallen hieronder. De raad bestaat uit 32 leden afkomstig uit de diverse districten. De Regional Council is verantwoordelijk voor zaken als volksgezondheid, sanitaire en recreatieve voorzieningen in de New Territories. Deze raad bestaat uit 39 leden waaronder 27 van de diverse districten. Verder bestaat Hong Kong uit 18 District Councils, negen in stedelijke en negen in landelijke gebieden. In deze District Councils zitten in totaal 518 leden. Zij adviseren de Executive Council over alles wat met het welbevinden van de bevolking te maken heeft.

Economie en toerisme

Hong Kong is het belangrijkste centrum voor industrie, handel en financiën in het Verre Oosten. Het is tevens één van de belangrijkste financiële centra van de wereld. Het neemt een steeds prominentere plaats in bij de handel tussen China en het Westen. Op dit moment ontvangt China een derde van haar exportopbrengsten via Hong Kong. Hong Kong is een vrijhaven en na Rotterdam de grootste containeroverslaghaven van de wereld. Jaarlijks wordt de staat bezocht door ongeveer tien miljoen toeristen, waarvan de helft komt om te winkelen.

Landbouw, veeteelt en visserij

De landbouw voorziet voor 25 procent in de binnenlandse behoefte. Slechts drie tot vier procent van de totale landoppervlakte is geschikt voor het telen van gewassen, voornamelijk via intensieve groentekwekerijen. De meeste gewassen die geteeld worden zijn bladgroenten en snijbloemen. Veeteelt wordt steeds minder belangrijk voor de Hong Kongse economie, ook door de mestproblematiek die in Hong Kong steeds nijpender wordt. Verder is de trend verschoven van veel, kleinere boerderijen, naar minder maar grotere boerderijen. De vissersvloot van ongeveer 4500 boten levert werk op voor 34.000 vissers. Een opmerkelijk exportproduct is rioolslijk dat naar China geëxporteerd wordt en gebruikt wordt als mest voor de landbouw. Dat levert Hong Kong ongeveer twee miljoen dollar per jaar op.

Industrie

De industriële productie is goed voor ongeveer tien procent van het Hong Kongse bruto nationaal product. De sector is de op één na grootste werkgever. Ongeveer tachtig procent van de geproduceerde goederen is voor de export bestemd. De belangrijkste industrieën zijn de kleding- en textielindustrie, de elektronica-industrie en de productie van horloges en klokken.