Staat & Economie
Lange tijd werd het land overheerst door Spanje, dat zich tot de Tweede Wereldoorlog echter niet met bestuurlijke zaken bemoeide. De Spanjaarden beschouwden de Afrikaanse inwoners als minderwaardig. Pas in 1959 werden de Afrikaanse inwoners officieel als volwaardige burgers erkend. In 1968 werd Spanje gedwongen om Equatoriaal-Guinea onafhankelijk te maken. Nguema kreeg de macht en onder deze dictator, die beschreven werd als de ergste Afrikaanse dictator uit de geschiedenis, volgden vele jaren van terreur. Teodoro Obiang kwam door middel van een coupe aan de macht. Nguema werd in datzelfde jaar nog terechtgesteld voor al zijn misdaden en uiteindelijk geëxecuteerd. In de eerste jaren onder de huidige president steeg de economische welvaart, maar dit duurde niet lang. In Equatoriaal-Guinea is zo veel armoede, dat het vaak lijkt alsof alleen de lokale bars de bevolking nog een beetje op kunnen vrolijken. Deze vindt u dan ook op elke straathoek.

Het grootste gedeelte van de inkomens komt van de cacaoplantages. Daarnaast is een klein deel van de banaanplantages afkomstig. De meeste cacaobomen groeien op het eiland Bioko en daarom is het eiland economisch gezien belangrijker dan het vasteland. Driekwart van de inwoners leeft op het platteland en verbouwt producten voor zichzelf of voor de export. De kwaliteit van koffie is niet erg goed en daarom lukt het Equatoriaal-Guinea de laatste jaren niet om van koffie een belangrijk exportproduct te maken. Dat geldt echter wel voor olie. Equatoriaal-Guinea beschikt over een oliebron, die in het midden van de jaren negentig is aangeboord om de economie weer op gang te krijgen.